Język islandzki wywodzi się z rodziny języków nordyckich, powstał na bazie alfabetu łacińskiego. Posługuje się nim około dwieście siedemdziesiąt tysięcy osób- dla większości z nich jest on językiem ojczystym. Język islandzki jest językiem urzędowym jedynie w Islandii. W żadnym innym kraju nie cieszy się aż taką popularnością, by posiadać ten właśnie status.
Zasadniczo historię rozwoju języka islandzkiego podzielić można na dwa okresy. Rozdzielać je będzie data, jaką jest rok 1550. Przed tą datą panował okres staroislandzki, a po niej nowoislandzki.
Język islandzki w swoich początkach był językiem norweskich osadników. Nazywany był wtedy językiem staronordyjskim. Dopiero z biegiem lat wydzieliły się z niego dwie osobne mowy- norweska i islandzka. Ciekawostką jest, iż współczesny język islandzki niewiele różni się od swojej pierwotnej wersji. Stąd też wiele dzieł literackich, które spisane były kilka wieków temu, da się odczytać i zrozumieć bez uprzedniego specjalistycznego przygotowania. Przez te lata zmieniła się jedynie wymowa- powstało również wiele neologizmów (angielskie wyrazy zastępuje się islandzkimi nazwami), których dawni Islandczycy nie potrafiliby zrozumieć.